ECJbX0hoe8zCbGavCmHBCWTX36c

Φίλες και φίλοι,

Σας καλωσορίζω στην προσωπική μου ιστοσελίδα «Περί Αλός» (Αλς = αρχ. ελληνικά = η θάλασσα).
Εδώ θα βρείτε σκέψεις και μελέτες για τις ένδοξες στιγμές της ιστορίας που γράφτηκε στις θάλασσες, μέσα από τις οποίες καθορίστηκε η μορφή του σύγχρονου κόσμου. Κάθε εβδομάδα, νέες, ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις θα σας κρατούν συντροφιά.

Επιβιβαστείτε ν’ απολαύσουμε παρέα το ταξίδι…


Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου
Συγγραφεύς - Ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας




Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Γιατί η λέξη έξαλα (του σκάφους) γράφεται με ένα λάμδα (λ);


Γιατί η λέξη έξαλα (του σκάφους) 
γράφεται με ένα λάμδα (λ);

Με τον όρο «ἔξαλα» εννοούμε τα μέρη του σκάφους που βρίσκονται επάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης.  Η λέξη είναι αρχαία ελληνική
«ἔξαλα» < ἐξ(ἐκ) + ἅλς.
ἅλς, με άρθρο γένους αρσενικού  (ο ἅλς) =  το αλάτι 
(εξ ου και οι λέξεις: άλμη, αλμυρός, αλίπαστος κ.α.)
ἅλς, με άρθρο γένους θηλυκού (ἅλς) = η θάλασσα 
(εξ ου και οι λέξεις: αλιεία, αλιεύς, παραλία, σκόπελος κ.α.).


ΦΩΤΟ: Marie Therese Magnan
https://www.flickr.com/photos/marite2008/
Τα «ἔξαλα» συνεπώς είναι τα μέρη του σκάφους που βρίσκονται έξω από την ἅλα, την θάλασσα.
Από την αρχαία λέξη «ἅλς» που σημαίνει θάλασσα έχουμε, μεταξύ άλλων θαυμασίων ναυτικών όρων, τους ακόλουθους: 
ἴσαλα < ἴσος + ἅλς. Δηλαδή τα μέρη τους σκάφους που είναι ἴσα μὲ τὴν θαλασσία επιφάνεια, (π.χ. ίσαλος γραμμή) καθώς και
ὕφαλα < ὑπὸ + ἅλς. Δηλαδή εκείνα που βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὴν θαλασσία επιφάνεια (κοινώς: τα βρεχάμενα).

ΦΩΤΟ: Περί Αλός Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου

Προσοχή: Ο όρος «έξαλα» δεν έχει καμμία σχέση με τη λέξη «έξαλλος» (ἔξαλλος < ἐξ + ἄλλος ) που σημαίνει ο εκτός εαυτού, ο αλλόφρων, ο ξέφρενος.
Το Περί Αλός προτείνει:
Επισκεφθείτε:
Η μαγεία της Ελληνικής Γλώσσας ΕΔΩ http://hellenicglotta.blogspot.com/

Διαβάστε:
Κ.Ε.Ιωαννίδου, Λεξικό Αρχαίων Ελληνικών Ναυτικών Όρων, Αθήνα: Historical Quest 2014.


Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Ποικίλα καλοκαιρινά 2018


Ποικίλα καλοκαιρινά 2018
 Περί Αλός
Αγαπητοί φίλοι σας προτείνουμε για το καλοκαίρι ποικίλα θέματα του Περί Αλός τα οποία μπορείτε καθημερινά να απολαμβάνετε στη σελίδα μας  στο facebook
Ρίξτε μια ματιά σε ορισμένα: 

Το πλοίο-νηπιαγωγείο "Kindergarten ship Caracciolo" δημιουργήθηκε από την Giulia Civita Franceschi (1870-1957), η λειτουργία του οποίου διήρκεσε από το 1913 έως το 1928. Η Franceschi πήρε το πλοίο"Caracciolo" του αφαίρεσε τον πολεμικό εξοπλισμό, και το αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Νάπολης.  Εκεί συγκέντρωνε παιδιά της πόλης που ήταν ορφανά, εκαταλλημένα ή που οι γονείς οδηγούνταν στη φυλακή και τα εκπαίδευε να ζήσουν ως ναυτικοί, ικανοί να οδηγήσουν ένα εμπορικό  ή πολεμικό πλοίο. Το "Caracciolo" επίσης αποτελούσε και σπίτι για 735 παιδιά κι εφήβους! Σήμερα, υπάρχει μια μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Θάλασσας στο Bagnoli (Νάπολη) όπου διατηρούνται όλα τα ιστορικά έγγραφα και παλιές φωτογραφίες που σχετίζονται με την κατάρτιση πλοίου Caracciolo.

Περισσότερες πληροφορίες (στην αγγλική) θα βρείτε εδώ: http://www.atlasobscura.com/articles/kindergarten-ships-italy-education-street-children





Το SS Bessemer (ή Bessemer Saloon) ήταν ένα πειραματικό επιβατηγό ατμόπλοιο με swinging καμπίνα, που επινόησε η μηχανικός και εφευρέτης Sir Henry Bessemer, για την καταπολέμηση της ναυτίας!


Το σαλόνι μπορούσε με αναρτήρες να διατηρηθεί σε οριζόντια θέση μηχανικά και να απομονώσει τους επιβαίνοντες από την κίνηση του πλοίου. Την  ιδέα κατοχύρωσε με πατέντα ο Sir Henry Bessemer τον Δεκέμβριο 1869 και δημιούργησε μια ανώνυμη εταιρεία, το Saloon Ship Company, για ατμόπλοια που θα πραγματοποιούσαν ταξίδια μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας.
Δυστυχώς στη πράξη υπήρξαν πολλά προβλήματα (ατυχήματα), το πλοίο δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει των προσδοκιών του, και η κακή απόδοσή του είχε σαν αποτέλεσμα τη διάλυση της εταιρίας το 1876.
Περισσότερα για το πλοίο αυτό (στην αγγλική) εδώ:




Ο πιο "παλιός κύριος"!
Όχι φίλοι μου. Δεν είναι εξωγήινος! Είναι ο πιο «παλιός κύριος»! Το πιο γνωστό αντικείμενο στο Μουσείο Raahe της Φινλανδίας είναι μια στολή καταδύσεως από τις αρχές του 18ου αιώνα, δωρεά του Πλοιάρχου Leufstadius τη δεκαετία του 1860 γνωστή με το όνομα "the Old Gentleman".
Η στολή κατασκευάστηκε κυρίως από δέρμα αγελάδας. Οι ραφές είναι ραμμένες με κερωμένο νήμα και σφραγισμένες με πίσσα. Η στολή έγινε αδιάβροχη απο ένα μείγμα χοιρινού λίπους και πίσσας. Η κουκούλα ενισχύεται από το εσωτερικό με ξύλινο σκελετό. Στο επάνω μέρος της κουκούλας υπάρχει ένα άνοιγμα για ξύλινο αγωγό αέρα.
Περισσότερα (στην αγγλική) θα βρείτε εδώ:
http://museum-of-artifacts.blogspot.gr/2017/07/one-of-oldest-diving-suits-in-existence.html





Το σκάφος απογειώθηκε ή απονηώθηκε από το αεροπλανοφόρο;


Το σωστό είναι απονηώθηκε.
Απονήωση < από + ναῦς (η ναῦς = το πλοίο στην αρχ. ελληνική):
η ανύψωση αεροσκαφών ή ελικοπτέρων από το κατάστρωμα αεροπλανοφόρου πλοίου. Αντίθετο: προσνήωση (προς + ναῦς).
ΦΩΤΟ: Απονήωση ενός F-35C Lightning II από τον αριστερό καταπέλτη  του αεροπλανοφόρου USS Dwight D. Eisenhower (CVN69) στον Ατλαντικό Ωκεανό, 4 ΟΚΤ, 2015. U.S. Navy photo by Petty Officer 3rd Class Jameson E. Lynch



Αυτό το γνωρίζατε; Το αναφέρει ο Ηρόδοτος!


Το αιγυπτιακό βροχοπούλι ή τροχίλος έχει πολύ φιλικές σχέσεις με τον κροκόδειλο.
[…γιατί όταν ο κροκόδειλος βγαίνει στην ξηρά και ξαπλώνει με το στόμα του ορθάνοιχτο (πράγμα το οποίο κάνει συνήθως στραμμένος προς τη δύση), το πουλί πηδά μέσα και καταβροχθίζει τις βδέλλες. Ο κροκόδειλος το απολαμβάνει και δεν πειράζει ποτέ το πουλί].
«…ἐπεὰν γὰρ ἐς τὴν γῆν ἐκβῇ ἐκ τοῦ ὕδατος ὁ κροκόδειλος καὶ ἔπειτα χάνῃ ἔωθε γὰρ τοῦτο ὡς ἐπίπαν ποιέειν πρὸς τὸν ζέφυρον), ἐνθαῦτα ὁ τροχίλος ἐσδύνων ἐς τὸ στόμα αὐτοῦ καταπίνει τὰς βδέλλας: ὁ δὲ ὠφελεύμενος ἥδεται καὶ οὐδὲν σίνεται τὸν τροχίλον».
(Ηροδότου, Ιστορίαι, Β 68)
ΦΩΤΟ: Κροκόδειλος του Νείλου (Crocodylus niloticus) με αιγυπτιακό πτηνό (Pluvianus aegyptius) - ψηφιακή ανακατασκευή του λαϊκού μύθου που αποδίδεται στον Ηρόδοτο, 5ος αιώνας π.Χ. Αφρική.ΦΩΤΟ: http://6iee.com/516505.html


Ποια πέταξε το πλεκτό της στο βυθό;;; εεεε;;;


χα χα .. Αυτό που βλέπετε δεν είναι πλεκτό, είναι τα αυγά ενός απο τα μεγαλύτερα σε όγκο γαστερόποδα της Μεσογείου, γνωστά με το όνομα Μπουχώνα ή μπουρού (Tona galea). Η εκπληκτική φωτογραφία είναι του φίλου μας δύτη Κώστα Λαδά (kostasladas.blogspot.gr).
Θαυμάστε υπέροχες φωτογραφίες απο θαλάσσιους οργανισμούς εδω: https://kostasladas.blogspot.com/2010/08/blog-post_7262.html




Όταν ο Βελισάριος ξεκίνησε την εκστρατεία του, στις 21 Ιουνίου 533,  με ισχυρό Στόλο 500 μεταγωγικών και 92 πολεμικών πλοίων κατά του βανδαλικού βασιλείου της Αφρικής αντιμετώπισε μεταξύ άλλων, κι ένα σοβαρότατο πρόβλημα: το πλήρωμα έπασχε από δυσεντερεία!
«Επειδή κατά τον πλουν και εν Μεθώνη τα πληρώματα υπέφεραν εκ δυσεντερείας προελθούσης εκ κακής ποιότητος του διανεμηθέντος άρτου, ο Βελισσάριος διέταξε τα αποβιβασθούν εις την ξηράν άπαντες οι στρατιώται και άνδρες των πληρωμάτων των πλοίων, εξυγίανε τα σκάφη, παρέλαβε νέα τρόφιμα και τότε μόνον επανέλαβε τον πλουν. Η δυσεντερεία, κατά τον Προκόπιο, ωφείλετο εις αισχροκέρδειαν του «υπάρχου» (αρχηγού της επιμελητείας) Ιωάννου, ο οποίος διέταξε να μη ψηθούν καλά οι άρτοι δια να ζυγίζουν βαρύτερα, πράγμα το οποίον προεκάλεσε την αποσύνθεσιν των».
ΠΗΓΗ: Κ.Α. Αλεξανδρή, Η Θαλασσία Δύναμις εις την Ιστορίαν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Εκδοση της Ιστορικής Υπηρεσίας Β.Ν., Αθήναι, 1957, σελ. 111.
Εικονογράφηση: Kostas Nikellis, https://kosv01.deviantart.com/



Γιατί είναι λάθος να λέμε ότι οι δύτες φέρουν φιάλες οξυγόνου; Τι περιέχουν τελικά οι φιάλες των δυτών; Οξυγόνο; Άζωτο; η ατμοσφαρικό αέρα;

Οι φιάλες των δυτών περιέχουν ατμοσφαιρικό αέρα (79% άζωτο και 21% οξυγόνο). Αν περιείχαν 100% οξυγόνο τι θα συνέβαινε; Το οξυγόνο, σε αυτή τη ποσότητα, μετά τα 6 μέτρα αρχίζει να γίνεται τοξικό και ο άνθρωπος θα πάθαινε σοβαρές τοξικές βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Έκθεση οξυγόνου σε πίεση 4 ατμ. (30 μέτρα) για 30’-60’ συνήθως προκαλεί σπασμούς και κώμα.
Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερες πληροφορίες εδώ:
http://aquatec.gr/wp-content/uploads/2013/12/fisiki-Fisiologia.pdf
ΦΩΤΟ: Νίκος Γκίκας.



Το ξέρετε; Το έγραψε ο Αριστοτέλης



[Οι ψαράδες υποστηρίζουν ότι βάζουν ψητό χταπόδι στους κιούρτους μόνο και μόνο για την έντονη μυρωδιά του].
«Τοὺς δὲ πολύπους φασὶν ὀπτήσαντες εἰς τοὺς κύρτους ἐντιθέναι οὐδενός ἄλλου χάριν ἤ τῆς κνίσης» (Αριστοτέλους, Των περί τα ζώα Ιστοριών Δ’ 534b).
Στη φωτογραφία βλέπετε παραδοσιακό κιούρτο στην Ambon, στην επαρχία Maluku της Ινδονησίας.
ΦΩΤΟ: Joe Lin
https://www.flickr.com/photos/shrjou/




«… οι μηχανές στα ατμόπλοια απαιτούσαν την καύση άνθρακα, τον οποίον πρωοθούσαν οι θερμαστές στους καυστήρες με πτυοσκάπανα.
Έτσι οι ναυτικοί του μηχανοστασίου ήταν εκτεθειμένοι σε μεγάλες θερμοκρασίες, σε υψηλό θόρυβο και σε υψηλές  πυκνότητες ανθρακόσκονης που διαχεόταν στον αέρα που ανέπνεαν, με αποτέλεσμα να υποφέρουν από σοβαρές βλάβες (συχνά και καρκίνους) στο αναπνευστικό επιθήλιο, στο νευρικό σύστημα, στα αισθητήρια όργανα αλλά και στο αναπαραγωγικό σύστημα (μείωση γονιμότητας ή και ανικανότητα, λόγω έκθεσης των όρχεων στην αυξημένη θερμότητα)».
ΠΗΓΗ: Ειρήνη Σαρόγλου-Τσάκου M.D., Υγεία εν πλω, Αθήνα 2011. σελ. 116.
ΦΩΤΟ: Μέλη του πληρώματος του ελληνικού ατμπλοίου ΙΩΣΗΦΟΓΛΟΥ, που ναυπηγήθηκε το 1913 στο Ηνωμένο Βασίλειο. http://www.greekshippingmiracle.org/el/history/1912.html



Για τους φίλους της ιστιοπλοϊας 


Μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται για τους χειρισμούς και το τριμάρισμα της μαϊστρας. Η σκότα, ο τεντωτήρας (Outhaul), το παλάγκο μάτσας (Boom Vang) και το Cunningham, χρησιμοποιούνται για να δοθεί στο πανί το επιθυμητό σχήμα. Τα μουδόχοινα χρησιμοποιούνται κατά τη μείωση της ιστιοφορίας ρυθμίζοντας Clew και αετό.
ΠΗΓΗ: Αναστασίου Ε. Δημαράκη, Αρμενιστής Σκαφών Αναψυχής, Βουλιαγμένη 1995 σελ. 445.
Για την Ονοματολογία - Περιγραφή Γενικών Όρων, Κύριων Μελών & Εξαρτημάτων ενός Σκάφους επισκεφθείτε τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://sites.google.com/site/greekboatplans/articles/nomenclature




Τι είναι η πλωτή άγκυρα; Ένας κώλουρος κώνος κατασκευασμένος συνήθως από μουσαμά. Χρησιμοποιείται σε μικρά σκάφη και λέμβους σε περιπτώσεις ακυβερνησίας του σκάφους (για να μην ξεσέρνει και να κρατάει το σκάφος ορθοπλωρισμένο επάνω στον καιρό) ή για το ψάρεμα. Δένουμε στους ιμάντες της ένα μακρύ και ανάλογου πάχους σχοινί, το οποίο είναι συνήθως μόνιμα προσαρμοσμένο στην πλωτή άγκυρα. Δένουμε το ελεύθερο άκρο του σχοινιού σε μια πλωριά δέστρα και τη ρίχνουμε στη θάλασσα.

Το σχήμα της πλωτής άγκυρας τής επιτρέπει να γεμίζει γρήγορα με νερό.

Ο «εγκλωβισμένος» όγκος νερού, βρίσκοντας διέξοδο από το μικρότερο άνοιγμα της πλωτής άγκυρας, τη διατηρεί μόνιμα ανοιχτή και συνεπώς σε συνεχή λειτουργία. Όσο μεγαλύτερη είναι η πλωτή άγκυρα τόσο περισσότερος είναι και ο όγκος του νερού που εγκλωβίζεται μέσα σε αυτήν, και επομένως τόσο περισσότερο κρατάει το σκάφος. Για να σταματήσομε την ενέργεια της πλωτής άγκυρας, τραβάμε το σχοινί αδειάσματος, ώστε το στενό μέρος να στραφεί προς τη λέμβο.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τους παρακάτω συνδέσμους.

ΦΩΤΟ: http://www.floridasportsman.com/2017/02/27/florida-swordfish-boat/







Παραδοσιακός τρόπος ψαρέματος στη Σρί Λάνκα που τείνει να εκλείψει. Προκειμένου να μην ενοχλούν τα ψάρια οι αλιείς είναι σκαρφαλωμένοι σε πασσάλους.  Η φωτογραφία χρονολογείται το 1995. Από τότε νέοι μέθοδοι και αυξημένη τεχνολογία αντικαθιστούν το συγκεκριμένο τρόπο αλιείας.

ΦΩΤΟ: Steve McCurry. Chamara Samaraweera
https://www.flickr.com/photos/137620268@N03/





Αναμνήσεις από την ΣΜΥΝ (1957)

«Οι κωπηλάτες Σφακτός, Υφαντίδης, Σταθόπουλος σε ποζα…πασαρέλας. Η κολύμβηση για μεν τη σχολή ήταν απαραίτητο ναυτικό προσόν, για δε τους μαθητές μια θαυμάσια ψυχαγωγική ευκαιρία. Μόνο που ήταν εποχική».

ΠΗΓΗ: Ελευθερίου Σφακτού, Ιστορικό Φωτογραφικό Λεύκωμα Σχολής Ναυτοπαίδων – ΣΔΥΝ-ΣΜΥΝ, Αθήνα, εκδ. ΓΕΝ 2007, σελ. 183. Η φωτογραφία αναρτάται στο Περί Αλός με την άδεια του συγγραφέως Ελευθερίου Σφακτού.



Νυχτερινή σήμανση του 1821!

Στην εικόνα βλέπετε μέρος της σελίδας του Ημερολογίου της Ψαριανής μοιραρχίδος «ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ» υπο τη σημαία του αντιναυάρχου Γ. Σκανδάλη.  «Προσθήκη στα σενιάλα νυκτός».
Το σήμα που βλέπετε στον μπλε κύκλο απέβλεπε στην αντιμετώπιση της περιπτώσεως όπου ο εχθρός απαντούσε κατά των επιτιθέμενων πυρπολικών. Ο εχθρός έστελνε αποστολή μεγάλων λέμβων με αγήματα εμβολής προς κατάληψη των πυρπολικών «δι’ εισπηδήσεως» (ρεσάλτο).

ΠΗΓΗ: Κ.Α. Αλεξανδρή, Η αναβίωσις της θαλασσίας μας δυνάμεως κατά την Τουρκοκρατία, Ιστορική Υπρεσία ΒΝ, Αθήνα, 1960, σελ. 391.




Η νηρηϊδα Κυμώ (από τη λέξη κύμα)…

«Πανώρια, όπως όλες οι Νηρηίδες, ακούραστη ταξιδιώτισσα, μαλακώνει την άγρια θάλασσα και τους αφιλόξενους πόντους. Η Κυμώ, θεά της ειρήνης, της φροντίδας και της ζωής, και προστάτις των καραβιών, δεν αγαπά την τραχύτητα, την αγριάδα των στοιχείων, αντίθετα εποπτεύει τις συνθήκες στις οποίες οι μετακινήσεις θα είναι αίσιες και ευτυχείς, χωρίς φόβο και ταλαιπωρίες. Με τη βοήθεια των αδελφών της, της Αμφιρτρίτης, της Κυμοδόκης, της Κυματολήγης, της Γαλήνης και της Γαλάτειας, γαληνεύει τις θάλασσες, έτσι που τα πλοία, τα καϊκια και οι βαρκούλες να είναι όλα καλοτάξιδα».
ΠΗΓΗ: Έφη Γ. Σπηλιώτη, 28 Θεές της Θάλασσας -Κυμώ, περιοδικό Ναυτική Ελλάς, Αθήνα, ΕΘΕ/ΕΑΑΝ, τ. 1002, Απρίλιος 2017, σελ. 70.
ΦΩΤΟ: Beth Ellis
https://www.flickr.com/photos/bestbeforebeth/



Ερετήν ή ερέτην; Επειδή το ακούμε συχνά λάθος, ευκαιρία να μάθουμε:

ἐρέτης = κωπηλάτης (από το αρχαίο ρήμα ἐρέσσω = κωπηλατώ). Κλίνεται ως εξής: ὁ  ἐρέτης, τοῦ ἐρέτου, τῷ  ἐρέτῃ, τὸν ἐρέτην, ὦ ἐρέτα (Γραμματική Τζαρτζάνου).
Συνεπώς το ακόλουθο διαβάζεται ως εξής:
«ἐρέτην χρῆναι πρῶτα γεννέσθαι πρὶν πηδαλίοις ἐπιχειρεῖν» 
Το οποίο, με απλά λόγια, σημαίνει:
Πρώτα να γίνει κωπηλάτης προτού επιχειρήσει να πιάσει στα χέρια του τιμόνι. 
(Αριστοφάνους, Ιππής, 542)
ΦΩΤΟ: Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, Τριήρης «Ολυμπιάς», perialos.blogspot.gr




Τι καλούμε τρόχιλο;

Καλείται ο τροχός που γυρίζει ελεύθερα σε άξονα και που έχει αυλακωτή στεφάνη, απ όπου περνάει το σκοινί για την ανύψωση βαριών πραγμάτων (καρούλι, μακαράς). Υπάρχουν διάφορα είδη τροχίλων με διάφορες ονομασίες ανάλογα με το υλικό κατασκευής τους, τον σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιούνται ή τη θέση όπου τοποθετούνται. Όταν η θήκη και το κάρυο κατασκευάζονται από μέταλλο ο τρόχιλος καλείται μεταλικός (μπαστέκα) σε αντίθεση προς τον ξύλινο (μακαράς).
Οι ξύλινοι τρόχιλοι φέρουν πολλές φορές σκουλαρίκι (χαλύβδινο δέσιμο γύρω από τον τρόχιλο) εξωτερικά της θήκης, που καταλήγει σε αγκύλιο, για την ανάρτηση του τροχίλου. Αυτοί οι τρόχιλοι καλούνται σιδηροσκεπείς. Αν το σκουλαρίκι περνά εσωτερικά από τη θήκη ο τρόχιλος καλείται σιδηροπαγής και είναι ο ισχυρότερος από τους ξύλινους τροχίλους. Οι τρόχιλοι διακρίνονται σε απλούς (μονούς), διπλούς, τριπλούς κλπ. Ανάλογα με τον αριθμό καρύων (ραούλων) που έχουν.
ΠΗΓΗ: Γ.Ι. Φαμηλωνίδη, Ναυτική Τέχνη, ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ/ΑΔΣΕΝ, Αθήνα 2006,σελ. 31.
ΦΩΤΟ: Alexandra Zakharova




Καρκίνος και μήτηρ
«Μὴ λοξὰ περιπατεῖν καρκίνῳ μήτηρ ἔλεγε μηδὲ τῇ ὑγρᾷ πέτρᾳ τὰς πλευρὰς προστρίβειν. Ὁ δὲ εἶπεν· Μῆτερ, σύ, ἡ διδάσκουσα, ὀρθὰ βάδιζε καὶ βλέπων σε ζηλώσω». (Αισώπου, Μυθοι, ΡΝΑ')

Μετάφραση:
Η μάνα του κάβουρα συμβούλευε τον γιότης: παιδίμου, μήν περπατάς προς τα πλάγια, περπάτα ίσια μπροστά. Μήν ακουμπάς και ξύνεις το σώμα σου στα τραχιά βράχια.
Καλά τα λές, μάνα, απάντησε ο κάβουρας, κάνε εσύ αυτά που συμβουλεύεις κ θα ακολουθήσω το παράδειγμά σου!
Δηλαδή αυτοί που γκρινιάζουν για τα στραβά των άλλων, πρέπει πρώτα οι ίδιοι να ζουν και να βαδίζουν σωστά και μετά να κάνουν τι δάσκαλο.
ΦΩΤΟ: adityabankar
https://www.flickr.com/photos/64181247@N08/






Σελίδα του ημερολογίου της «ΑΘΗΝΑΣ» της ημέρας «ακριβώς καθ’  ήν το βρίκιον τούτο συνεκρούσθη κατά την Ν. είσοδον του λιμένος της Χαλκίδος μετά της κανονιοφόρου Κριεζής, ήτις και υπέστη κατά την σύγκρουσιν ταύτην μικράς τινάς βλάβας».

ΠΗΓΗ: Δημ. Γ. Φωκά, Χρονικά του Ελληνικού Β. Ναυτικού 1833-1873, Αθήναι, ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ Β. ΝΑΥΤΙΚΟΥ 1923, σελ. 81-82.




Όχι, φίλοι μου! Στην φωτογραφία δεν εικονίζονται τα πρώτα μίνιονς!


Βλέπουμε μέλη πληρώματος υποβρυχίου φορώντας τα ειδικά κράνη διαφυγής τους (1908). Τα κράνη έχουν ενσωματομένο ένα κάνιστρο με οξυλίτη. Ο οξυλίτης είναι μια κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας χημική ουσία που αποτελείται ουσιαστικά από υπεροξείδιο του νατρίου (τον ακατέργαστο τύπο Na2O2), που αναπτύχθηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον χημικό Georges-François Jaubert για την παραγωγή οξυγόνου.
ΦΩΤΟ: Royal Navy Submarine Museum Library.
http://allthatsinteresting.com/vintage-deep-sea-diving-photos#4






"Η αλμυρότητα του θαλασσίου ύδατος μετριέται με την χρησιμοποίηση ενός μετρητή αλμυρότητας (salinometer) με τον οποίο μετρούμε τις μεταβολές στην αγωγιμότητα. Η αλμυρότητα κυμαίνεται μεταξύ 33 και 37 μερών ανά χιλιάδα και ο μέσος όρος είναι περίπου 35 μέρη ανά χιλιάδα (βαρους). Όπως όμως το νερό έχει αραιωθεί, όπως όταν βρίσκεται κοντά στην εκβολή ενός ποταμού ή ύστερα παο κάποια δυνατή βροχόπτωση η αλμυρότητα είναι κάπως μειωμένη. Αντίθετα σε περιοχές με υπερβολική εξάτμιση η αλμυρότητα μπορεί να φθάσει ακόμη και 45 μέρη ανά χιλιάδα".
Για την εξέλιξη των μετρητών αλμυρότητας ή σαλινομέτρων επισκεφθείτε τον παρακάτω σύνδεσμο και διαβάστε (στην αγγλική) το σχετικό άρθρο.
http://salinometry.com/development-of-salinometers/
ΠΗΓΗ: Ωκεανογραφία, ΑΔΕΣΝ/ Ιδρυμα Ευγενίδου 2006, σελ. 5.
ΦΩΤΟ: Yair Aronshtam
https://www.flickr.com/photos/yairar/



Πρέπει ή όχι να αφαιρούμε τα αρχαία από το βυθό;


“Πολλά αντικείμενα που παραμένουν βυθισμένα για παρατεταμένη χρονική περίοδο χάνουν ένα σημαντικό μέρος της εσωτερικής τους δομής. Όταν στεγνώσουν, συστέλλονται και παραμορφώνονται. Επίσης, όλα τα ευρήματα που ανακτώνται από τη θάλασσα έχουν απορροφήσει άλατα και άλλα χλώρια. Χωρίς κατάλληλη συντήρηση, και με την αφαίρεσή τους από τη θάλασσα, τα άλατα αποκρυσταλλώνονται και διευρύνονται, καταστρέφοντας το αντικείμενο από το εσωτερικό του. Συγχρόνως, η εξασθενισμένη εσωτερική δομή του δεν είναι σε θέση να υποστηρίξει το βάρος του αντικειμένου. Εντός λεπτών, ή μετά από έτη, το αντικείμενο θα αποσυντεθεί ολοσχερώς. Το καθετί σε ένα ναυάγιο βρίσκεται σε ισορροπία με το περιβάλλον του. Μόλις διακοπεί αυτή η ισορροπία – διότι κάτι μετακινείται ή αφαιρείται – τα υπόλοιπα αντικείμενα χάνουν την λεπτή ισορροπία τους και επισπεύδεται η αλλοίωσή τους.
 Οι αρχαιολόγοι έχουν μόνο μια ευκαιρία για να ανασκάψουν σωστά ένα
ναυάγιο - μόλις μετακινηθεί ή αφαιρεθεί κάτι, η ανασκαφική συνάφεια (context)
καταστρέφεται, τόσο για το ίδιο το αντικείμενο που αφαιρείται, όσο και για τα
αντικείμενα που μένουν. Αν αφαιρεθεί ένα κομμάτι του γρίφου, μια θεωρία μπορεί να μην είναι αποδείξιμη ή εύλογη ή μπορεί να και να μην προκύψει καν”.
 Πηγή: Τζοβάρας Παναγιώτης, «Το ναυάγιο του Uluburun ως μαρτυρία για τη ναυσιπλοΐα, το εμπόριο και της επαφές των λαών της Μεσογείου κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού» Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Φιλοσοφική Σχολή 2013, σελ.23.





«Το 1866 υπήρξε η αποφράδα χρονολογία της εισαγωγής των σκάφανδρων στην σπογγαλιεία του Αιγαίου. Το 1867 εισάγονται εισάγονται 20 σκάφανδρα, 12 αγγλικά (Σίεμπε) και 8 γαλλικά (Rouquayrol-Denayrouze). Από τους 24 σπογγαλιείς που χρησιμοποίησαν τα γαλλικά 10 πέθαναν σε μια αλιευτική περίοδο, 3 αμέσως μετά την κατάδυση και οι 7 μεταξύ μιας και τριών ημερών μετά την κατάδυση με συμπτώματα παραπληγίας. Ένας ατό τους τελευταίους πέθανε από περιτονίτιδα μετά από ένα πρωτόγονο είδος παρακέντησης της ουροδόχου κύστης, την οποία του έκαμε με ένα σουγιά ο αλλόφρων πατέρας του. Αυτές οι «μικρές ιστορίες» περιέχονται σε μια ανακοίνωση του Leroy de Mericourt (1869) η οποία βασίστηκε σε ένα χειρόγραφο του Auble, πράκτορα της εταιρίας που αντιπροσώπευε τα γαλλικά σκάφανδρα. Αυτή η ανακοίνωση ήταν η πρώτη στην οποία αναφέρονται ατυχήματα σκαφάνδρων και
μάλιστα σπογγαλιέων».
ΠΗΓΗ: ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΝΑΣ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Επιμέλεια: Καραδήμα Ευαγγελία Μπιτζίκης Βασίλης, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ, Τρίκαλα 1998, σελ. 16-17.
ΦΩΤΟ: Siebe Gorman & Co Dive Helmet by Matt Gibson
https://www.flickr.com/photos/matt_gibson/

ΠΗΓΗ: Περί Αλός https://perialos.blogspot.com/2018/07/2018.html



Ακόμη περισσότερα;

Ακολουθήστε μας στο FACEBOOK
Πιέσατε ΕΔΩ




ΛΥΣΗ Ναυτικού Κρυπτόλεξου 2 ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ


ΛΥΣΗ Ναυτικού Κρυπτόλεξου Νο 2


Εντοπίζονται  18 Αργοναύτες.
ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ: Μόψος, Περικλύμενος, Βούτης, Ίδμων, Ορφεύς, Κάστωρ, Λαοκόων, Ηρακλής, Άκαστος, Κάλαϊς.
ΚΑΘΕΤΩΣ: Ζήτης, Πολυδεύκης, Άργος, Τίφυς, Ίφικλος, Ναύπλιος, Αγκαίος, Αστερίων.



Δείτε το κρυπτόλεξο Νο 2  ΕΔΩ

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Ναυτικό Κρυπτόλεξο 2 ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ


Ναυτικό Κρυπτόλεξο Νο 2

Πόσους Αργοναύτες μπορείτε να βρείτε;
 Περί Αλός



Αργοναύτες. Υδατογραφία του 
William Russell Flint, 1880-1969. 
http://www.maicar.com/GML/index.html

Μέσα στο διάγραμμα κρύβονται, οριζόντια και κάθετα, ονόματα Αργοναυτών. Μπορείτε να τα εντοπίσετε; Πόσοι και ποιοι είναι;


Η λύση  ΕΔΩ

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Ο γρίφος των πλοίων ΓΕΩΡΓΟΣ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ


Ο γρίφος των πλοίων ΓΕΩΡΓΟΣ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Περί Αλός
Άρης Μπιλάλης
Ερευνητής Ναυτικής Ιστορίας
Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται για πρώτη φορά

στο Περί Αλός με την άδεια του συγγραφέα
Άρη Μπιλάλη τον οποίο και ευχαριστούμε θερμώς.


Η ανέλκυση τμημάτων του ΓΕΩΡΓΟΣ (Ο.Α.Ν., συλλογή Χ.Καλδή).

Στις 20 Μαΐου 1941 ξεκίνησε η γερμανική επίθεση για την κατάληψη της Κρήτης. Προκειμένου να αποδυναμωθούν οι Συμμαχικές δυνάμεις, οι Γερμανοί εξαπέλυσαν εκατοντάδες αεροσκάφη βομβαρδίζοντας θέσεις τους και υποδομές του νησιού. Η πόλη και το λιμάνι του Ηρακλείου αποτέλεσαν και αυτά στόχους των γερμανικών βομβαρδιστικών με αποτέλεσμα να βυθιστούν αρκετά μηχανοκίνητα καΐκια αλλά και μερικά μεγαλύτερα πλοία. Σύμφωνα με την ελληνική βιβλιογραφία συνολικά τρία σιδηρά πλοία βυθίστηκαν στο Ηράκλειο μεταξύ Απριλίου και Μαΐου του 1941: τα φορτηγά πλοία ΕΛΕΝΑ [1], ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ [2] και ΛΕΡΟΣ [3]. Όμως μια βρετανική αναφορά από την ίδια περίοδο κάνει λόγο για τέσσερα πλοία, χωρίς να κατονομάζει το τέταρτο.

Η έρευνα για την ταυτοποίηση του τέταρτου σκάφους οδήγησε στα Νηολόγια Πειραιώς. Το 1946 ο εκεί Νηολόγος διέγραψε το υπ. αρ. 747 φορτηγό ατμόπλοιο ΓΕΩΡΓΟΣ με το αιτιολογικό ότι βυθίστηκε στις 25.5.41 από αεροπορική επίθεση στο Ηράκλειο. Το πλοίο αυτό είχε ναυπηγηθεί το 1902 στα R. Williamson & Son στο Workington της Αγγλίας με το όνομα SEAGULL για λογαριασμό βρετανικής εταιρίας. Είχε διαστάσεις 55,7 x 8,5 μέτρων και ολική χωρητικότητα 658 κόρων. Το 1934 αγοράστηκε από τους Π. Κωλέτση & Γ. Κατζουράκη και νηολογήθηκε στον Πειραιά ως ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ. Το 1939 το απέκτησαν οι Α. Βαλσαμάκης και Β. Αλεξάτος και την ίδια χρονιά περιήλθε στον Γ. Χ. Βλάσση που το μετονόμασε σε ΓΕΩΡΓΟΣ.
Η επιλογή του ονόματος "Γεώργος" αντί του πιο συνηθισμένου "Γεώργιος" μάλλον προκάλεσε σύγχυση στους μετέπειτα ερευνητές με αποτέλεσμα να προκύπτουν διαφορετικές εκδοχές για την τύχη του πλοίου.
Έτσι ο Χρ. Ντούνης αναφέρει στο βιβλίο τού "Ναυάγια στις ελληνικές θάλασσες" ότι το υπ. αρ. Ν.Π. 747 "ΓΕΩΡΓΙΟΣ" βυθίστηκε από γερμανικά αεροσκάφη στις 25.5.41 στη Σούδα χωρίς απώλειες. Ωστόσο, στο βιβλίο "Το ελληνικόν εμπορικόν ναυτικόν κατά τον πόλεμον" του Ε. Μπάμπουρη αναφέρεται η απώλεια του Ν.Π. 747 ΓΕΩΡΓΙΟΣ στον... Πειραιά, λόγω μεγάλων ζημιών που υπέστη κατά τη γερμανική αεροπορική επίθεση στις 6.4.41. Το ίδιο καταγράφεται στο αρχείο του Αντιπλοιάρχου Ι. Μελισσηνού όπου καταχωρήθηκε ότι το ΓΕΩΡΓΟΣ 667 κ.ο.χ. βυθίστηκε μεταξύ 4-6.4.41 στον Πειραιά κατά τη γερμανική αεροπορική επιδρομή και συμπληρώνει ότι ήταν επιταγμένο από τις 30.10.40, ενώ στις 12.11.40 διατέθηκε στο Υφυπουργείο Αγορανομίας. Ο Κ. Παϊζης-Παραδέλης καταγράφει στο βιβλίο "Το τίμημα του πολέμου" και τις τρεις παραπάνω εκδοχές για το Ν.Π. 747 "ΓΕΩΡΓΙΟΣ", χωρίς να παίρνει θέση. Ωστόσο όπως θα δούμε το πλοίο που βυθίστηκε στον Πειραιά ονομαζόταν πραγματικά ΓΕΩΡΓΙΟΣ και δεν είχε σχέση με το ΓΕΩΡΓΟΣ.

Το ΓΕΩΡΓΟΣ αναφέρεται σε γερμανικό έγγραφο με τις βυθίσεις που πέτυχαν το Μάιο του 1941, ως GEORGOS "ελληνικό, ατμόπλοιο, 667 κ.ο.χ." που επλήγη στις 28.5.41 στο Ηράκλειο. Αυτή την εκδοχή υιοθετεί και ο Βέλγος ερευνητής Jean Luis Roba στο βιβλίο του “Les Allemands en Egée 1941-1945”. Σε άλλο γερμανικό έγγραφο με το καθεστώς των ναυαγίων στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1941 συμπεριλαμβάνεται το ναυάγιο του 797 κ.ο.χ. "GEORGIA" στο Ηράκλειο.

Το 1946 τα συνεργεία του Οργανισμού Ανελκύσεως Ναυαγίων εργάστηκαν στο Ηράκλειο για τον καθαρισμό του λιμένος από τα ναυάγια. Μεταξύ άλλων, ανατίναξαν με χρήση δυναμίτη το ναυάγιο του ατμόπλοιου ΓΕΩΡΓΙΟΣ και έκοψαν 
τον πυθμένα του με χρήση υδρογόνου-οξυγόνου. Κατόπιν τα τμήματα του ανελκύστηκαν με τη βοήθεια του πλωτού γερανού Ζ 14 [4].
Επίσης, στο αρχείο του Αντ/χου Μελισσηνού (που αντλούσε στοιχεία και από το αρχείο του Ο.Α.Ν.) καταγράφηκε ότι στο Ηράκλειο διαλύθηκε μεταπολεμικά το ναυάγιο του 800 τόνων ατμόπλοιου ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ, με το πρόθεμα "ΑΓ." να είναι προφανώς λάθος.
Επομένως με βάση τα δυο γερμανικά έγγραφα και το αρχείο του Ο.Α.Ν. προκύπτει ότι τελικά το ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Ν.Π. 747) βυθίστηκε στο Ηράκλειο. Και επειδή δεν αναφέρεται σε βρετανικό έγγραφο που συμπεριλαμβάνει τα πλοία που παρέμεναν στο Ηράκλειο στις 16.5.41, σημαίνει ότι είτε είχε ήδη βυθιστεί ή ότι δεν είχε ακόμη φθάσει εκεί (κάτι μάλλον απίθανο εκτός και αν δεχθούμε ότι επλήγη στις 25.5 στη Σούδα αλλά διέφυγε στο Ηράκλειο όπου τελικά βυθίστηκε στις 28.5).
Στις δυο επόμενες φωτογραφίες από το λιμάνι του Ηρακλείου φαίνονται δυο ναυάγια που δεν κατονομάζονται. Σύμφωνα με την λεζάντα της πρώτης φωτογραφίας η λήψη της έγινε το Μάιο του 1941. Η δεύτερη πρέπει να είναι αργότερα καθώς βλέπουμε ότι το πρωραίο ιστίο του εσωτερικού ναυαγίου έχει πέσει ή αφαιρεθεί.


Τα δυο ναυάγια του Ηρακλείου (συλλογή J.L.Roba).


Επιχειρώντας την ταυτοποίηση των ναυαγίων των δυο φωτογραφιών, παρατηρούμε ότι το εσωτερικό ναυάγιο φέρει την καπνοδόχο στο πρυμναίο τμήμα, άρα και το μηχανοστάσιο. Ανατρέχοντας στο Lloyd's Register της εποχής εκείνης περιγράφεται το ΓΕΩΡΓΟΣ ως "well deck, machinery aft" δηλαδή έφερε το μηχανοστάσιο πρύμα ενώ το κατάστρωμα στην πλώρη και την πρύμνη ήταν υψηλότερα από το κατάστρωμα φόρτωσης. Δυστυχώς δεν βρέθηκαν φωτογραφικά τεκμήρια του ΓΕΩΡΓΟΣ προκειμένου να γίνει αντιπαραβολή τους με τα εικονιζόμενα. Έτσι η αναζήτηση επεκτάθηκε σε άλλα πλοία που ναυπηγήθηκαν την περίοδο εκείνη από το ναυπηγείο R. Williamson & Son. Πραγματικά εντοπίστηκαν δυο πλοία, τα PYLADES και RAVONIA που είχαν ακριβώς τις ίδιες διαστάσεις  (55,7 x 8,5 μ.) με το SEAGULL. Και ενώ για το PYLADES δεν προέκυψαν φωτογραφικά τεκμήρια, για το RAVONIA βρέθηκαν φωτογραφίες που το δείχνουν προσαραγμένο στην Αγγλία. Οι ομοιότητες του σκάφους με το εσωτερικό ναυάγιο του Ηρακλείου οδηγούν με βεβαιότητα στο συμπέρασμα πως πρόκειται για το ΓΕΩΡΓΟΣ. 


Το RAVONIA (Royal Greenwich Museum).

Όσο για την αναφορά περί βύθισης του πλοίου στον Πειραιά κατά την γερμανική αεροπορική επίθεση της 6ης Απριλίου 1941, σε σχετικές αναφορές αξιωματικών του Π.Ν. και του Λ.Σ. καταγράφηκε ότι «σώζεται μεταφερόμενον από Σιλό εις Α-Β το καιόμενον ατμόπλοιον ΓΙΩΡΓΟΣ» και ότι στις 8 Απριλίου το ΓΕΩΡΓΙΟΣ μεθόρμησε εκτός λιμένος. Ελλείψει περισσοτέρων στοιχείων δεν είναι σαφές αν οι δυο αναφορές αφορούν το ίδιο πλοίο και αν αφορούν το ατμόπλοιο ΓΕΩΡΓΟΣ που κατόπιν βυθίστηκε στο Ηράκλειο ή το παρακάτω σκάφος.
Σε κατάλογο που συντάχθηκε μεταπολεμικά από τους ιδιοκτήτες απολεσθέντων σκαφών συμπεριλαμβάνεται το νηολογίου Μυτιλήνης υπ. αρ. 2, πλοίο ΓΕΩΡΓΙΟΣ (146 κ.ο.χ., 99 κκχ, 240 τόνους, με μηχανή πετρελαίου τύπου Skandia) ναυπήγησης 1917, ιδιοκτησίας του Απόστολου Δούκα, με τη σημείωση ότι βυθίστηκε το Μάιο του 1941 στον Πειραιά από αεροπορικό βομβαρδισμό. Το ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Ν. Μυτ. 2), που δεν συμπεριλήφθηκε στην έκδοση "Ναυάγια στις Ελληνικές Θάλασσες" του Χρ. Ντούνη, ήταν αυτό που παραπλάνησε τους ερευνητές που κατέγραψαν ότι το ΓΕΩΡΓΟΣ (Ν.Π. 747) βυθίστηκε στον Πειραιά. Σε άλλο σημείο του αρχείου του Αντ/χου Μελισσηνού καταγράφεται η επίταξη του πετρελαιοκίνητου ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Νηολογίου Μυτιλήνης 2), ιδιοκτησίας Δούκα, από τις 8.1.41 έως τις 7.4.41, οπότε και λύθηκε η επίταξη ίσως ως συνέπεια των βλαβών που υπέστη κατά το βομβαρδισμό του Πειραιά. Η λογική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι το ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Ν. Μυτ. 2) παρέμεινε στον Πειραιά εξαιτίας των βλαβών που είχε υποστεί στις 6 Απριλίου, κατασχέθηκε από τους Γερμανούς και τελικά βυθίστηκε το Μάιο του 1941 κατά τους Συμμαχικούς βομβαρδισμούς. Το ναυάγιο μάλλον δεν ανελκύστηκε από τους Γερμανούς καθώς στο αρχείο Μελισσηνού αναφέρεται ότι μετά την απελευθέρωση εντοπίστηκε στον Πειραιά το ναυάγιο του 300 τόνων ατμόπλοιου ΓΕΩΡΓΙΟΣ και το οποίο ανελκύστηκε.


Αποβατικό σκάφος X-lighter.

Το ΓΕΩΡΓΙΟΣ είχε υψώσει την ελληνική σημαία το 1929 όταν ενεγράφη στο νηολόγιο ιστιοφόρων Πειραιά (με α/α 226) με το όνομα ΦΙΛΙΤΣΑ και υπό την ιδιοκτησία του Στ. Σαχτούρη που είχε εμπλακεί εκείνη την περίοδο σε ναυαγιαιρεσίες. Μάλιστα και το ΦΙΛΙΤΣΑ ήταν προϊόν επισκευής ναυαγίου, συγκεκριμένα του γαλλικού πλοίου PERA. Είχε ολική χωρητικότητα 145 κόρων και οι διαστάσεις του ήταν 33,1 x 6,1 μέτρα. Το πλοίο άλλαξε διάφορους ιδιοκτήτες, μετονομάστηκε το 1930 σε ΆΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ και το 1934 σε ΓΕΩΡΓΙΟΣ για να μεταφερθεί το 1939 στο νηολόγιο Μυτιλήνης λαμβάνοντας τον αύξοντα αριθμό 2. Δυστυχώς το Lloyds Register και τα Νηολόγια δεν καταγράφουν την αρχική ταυτότητα του σκάφους. Πάντως οι διαστάσεις του σε συνδυασμό με τον τύπο της μηχανής παραπέμπουν στα βρετανικά αποβατικά τύπου X-lighter. Συνολικά διακόσια σκάφη αυτού του τύπου ναυπηγήθηκαν το 1915 για να υποστηρίξουν τη Συμμαχική εκστρατεία στην Καλλίπολη. Μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αρκετά από αυτά τα σκάφη παρέμειναν στην Ελλάδα, εκποιήθηκαν ως πλεονάζοντα και μετετράπησαν για εμπορική χρήση ταξιδεύοντας για πολλές δεκαετίες στις ελληνικές θάλασσες.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Το 151 κ.ο.χ. ΕΛΕΝΑ (Ν.Π.944) είχε ναυπηγηθεί το 1912 στη Νορβηγία ως φαλαινοθηρικό. Αργότερα μετατράπηκε σε φορτηγό πλοίο. Βυθίστηκε στις 23.5.41.
[2] Το 321 κ.ο.χ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ (Ν.Π. Ιστιοφόρων 240) είχε ναυπηγηθεί το 1918 στη Γαλλία ως βοηθητικό του Γαλλικού Π.Ν. Αργότερα μετατράπηκε σε φορτηγό πλοίο. Επλήγη στις 28.5.41 και προσάραξε στα αβαθή του λιμένος Ηρακλείου.
[3] Το 845 κ.ο.χ. ΛΕΡΟΣ (Ν.Π.526) είχε ναυπηγηθεί το 1899 στην Αγγλία. Βυθίστηκε στις 25.5.41 και φέρετε να ανελκύστηκε από τους Γερμανούς που το μετέφεραν στον Πειραιά για να το μετασκευάσουν σε φραγματοθέτιδα. Βυθίστηκε εκ νέου στις 11.1.44 από συμμαχικά αεροσκάφη. Ανελκύστηκε και αυτοβυθίστηκε το 10.44.
[4] Πρόκειται για το βρετανικό αποβατικό Α.16 που είχε αυτοβυθιστεί το Μάιο του 1941 από τους Βρετανούς στη Σούδα και ανελκύστηκε το Φεβρουάριο του 1942 από τους Γερμανούς μετατρεπόμενο από αυτούς σε πλωτό γερανό.

Βιβλιογραφία
Ντούνης Χρήστος, Τα ναυάγια στις Ελληνικές Θάλασσες 1900-1950, Finatec, Αθήνα, 2000.
Μαλακάσης, Ιωάννης Θ. (Επιμέλεια): Αρχείο Ι. Μελισσηνού, Το Ναυτικό στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο - Η συνολική προσφορά της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας (Ιστιοφόρου και Ατμοπλόου) 1940-1945, τόμος Α΄ και Β΄, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα, 1995
Παϊζη-Παραδέλλη Κωνσταντίνου, Το τίμημα του Πολέμου, Εταιρεία Μελέτης Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα, 2004.
Μπάμπουρη Επαμ., Το Ελληνικόν Εμπορικόν Ναυτικόν κατά τον τελευταίον πόλεμον, Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος, Αθήνα, 1949.
Ημερολόγιο Πολέμου Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...